Mijn handen trilden zo hevig dat ik mijn telefoon bijna liet vallen.

« 112, wat is uw noodsituatie? » vroeg de stem aan de andere kant.

Ik keek opnieuw naar het kleine voorwerp dat op de garagevloer lag.

Het was een oude, vergeelde foto.

Maar niet zomaar een foto.

Op de foto stond Maya.

Levend.

Ze was ouder dan elf.

Veel ouder.

Mijn adem stokte.

Ik draaide de foto om.

Op de achterkant stond een datum.

Zeven jaar na de dag waarop Maya verdween.

En daaronder stonden vier woorden die mijn hele wereld op zijn kop zetten:

« Oma, ik wacht op je. »

« Mevrouw? » vroeg de centralist. « Kunt u mij vertellen wat er aan de hand is? »

« Mijn kleindochter… » fluisterde ik. « Mijn kleindochter is misschien nog in leven. »

Er viel een korte stilte…………..

Lees verder op de volgende pagina.