Aller au contenuDe vrouw verstijfde.
Louise keek haar rustig aan en zei zacht:
« Mijn broertje huilt omdat hij nog maar vijf maanden oud is. Mijn mama geeft hem eten omdat hij anders honger heeft. Papa zei altijd dat een goede moeder haar kinderen nooit laat wachten. »
De vrouw werd vuurrood.
Enkele passagiers hadden het gesprek gehoord. Een oudere man aan de overkant schudde teleurgesteld zijn hoofd.
Een stewardess kwam onmiddellijk dichterbij.
« Is alles in orde, mevrouw? »
Voordat de vrouw iets kon zeggen, antwoordde Louise beleefd:
« Ja hoor. Ik wilde alleen uitleggen waarom mijn broertje soms huilt. »
De stewardess keek naar mij. Ik zag medeleven in haar ogen.
« Mevrouw, wilt u misschien vooraan zitten? Daar is wat meer ruimte. »
Ik knikte dankbaar.
Terwijl ik mijn spullen verzamelde, begon de vrouw ineens te schreeuwen.
« Ze probeert iedereen tegen mij op te zetten! Dat kind manipuleert de hele cabine! »
Niemand reageerde zoals zij had verwacht.
Integendeel.
Een jonge moeder twee rijen verder zei hardop:
« Dat meisje heeft meer respect getoond dan u. »
Een andere passagier voegde eraan toe:
« Borstvoeding geven is de normaalste zaak van de wereld. »
De stewardess bleef professioneel.
« Mevrouw, ik verzoek u vriendelijk uw stem te verlagen…………