Ik glimlachte vriendelijk.

« Open hem als ik weg ben, » zei ik rustig.

Ryan keek van de envelop naar mijn gezicht, alsof hij probeerde te achterhalen of dit een truc was. Maar ik gaf hem geen boosheid, geen tranen en geen verwijten. Alleen rust.

« Jessica, wacht even. »

Ik schudde mijn hoofd.

« Je wilde vanavond eerlijk zijn. Dat ben ik nu ook. »

Ik wenste de mensen aan tafel een prettige avond en liep langzaam richting de deur. Niemand hield me tegen. Achter me hoorde ik alleen het schuiven van stoelen en het zachte gerinkel van bestek.

Nog voordat ik de gang uit was, hoorde ik Ryan mijn naam roepen.

« Jess! »

Ik draaide me niet om.

Buiten voelde de koele avondlucht onverwacht bevrijdend. Ik haalde diep adem, stapte opzij onder de luifel van het restaurant en keek even naar de lichtjes van de stad. Mijn telefoon trilde meerdere keren achter elkaar.

Eerst Sarah.

Daarna Michelle.

Vervolgens Ryan.

Ik nam geen van de oproepen aan.

Enkele minuten later verscheen een bericht van Sarah.

« Hij heeft de envelop geopend. »

Meer schreef ze niet.

Pas toen ik in de taxi zat, stuurde ze een tweede bericht.

« Iedereen is stil. »

De envelop bevatte geen dreigbrief, geen rekening en geen juridische documenten.

Er zat slechts één vel papier in.

Bovenaan stond:

Overzicht van alle betalingen en contracten die op mijn naam staan…………….

Lees verder op de volgende pagina.