Aller au contenuNiemand zei nog iets.
De stilte duurde bijna een minuut.
Toen haalde ik een koelbox onder de tafel vandaan.
« Er is nog een andere mogelijkheid. »
Iedereen keek nieuwsgierig.
« We kunnen er samen een echte familiedag van maken. »
Ik legde een eenvoudig vel papier op tafel.
Bovenaan stond:
Familiebarbecue – Samen organiseren
Iedere volwassene kiest één taak:
Boodschappen doen.
Grillen.
Salades maken.
Nagerecht verzorgen.
Tafel dekken.
Afwassen en opruimen.
Op de kinderen letten.
« Geen prijzen? » vroeg een van de schoonzonen verbaasd.
« Alleen als iedereen meewerkt, » zei ik glimlachend. « Wie liever niets doet, kan natuurlijk altijd volgens de prijslijst gebruikmaken van mijn kookservice. »
Juliette keek zichtbaar geïrriteerd.
« Dit is belachelijk. »
Ik haalde mijn schouders op.
« Niemand is verplicht te blijven. »
Mark keek eerst naar zijn moeder en daarna naar mij.
Na een lange stilte zei hij eindelijk iets wat ik al jaren had willen horen.
« Annie heeft gelijk. »
Iedereen draaide zich naar hem om.
Hij vervolgde: « Ik heb veel te lang verwacht dat zij alles alleen deed. Dat was niet eerlijk. »
Zijn woorden verrasten zelfs mij.
Juliette probeerde nog iets te zeggen, maar Mark onderbrak haar vriendelijk.
« Mam, Annie heeft nooit geklaagd. Ze heeft ons altijd welkom geheten. Misschien is het tijd dat wij ook iets terugdoen. »
Zijn jongste zus keek naar haar man.
« Eigenlijk vind ik dat best redelijk. »
« Ik ook, » zei haar man. « We barbecueën thuis ook samen. »
Langzaam veranderde de sfeer.
Twee schoonzonen reden naar de supermarkt.
De dochters begonnen groenten te snijden.
Mark haalde de ketting van de barbecue nadat iedereen had afgesproken mee te helpen.
De kinderen kregen kleine opdrachten zoals servetten neerleggen en speelgoed opruimen voordat ze gingen zwemmen.
Zelfs Juliette bleef eerst koppig zitten.
Maar toen ze zag dat werkelijk iedereen bezig was, stond ze met een zucht op…………