Er viel een korte stilte.
« Dat bedoelden we niet op deze manier, » zei mijn moeder zachter.
« Hoe dan wel? »
« We wilden gewoon dat je eindelijk zelfstandig werd. »
Ik sloot mijn ogen.
« Zelfstandig? » herhaalde ik. « Mam… ik betaalde de internetrekening, de stookolie, de boodschappen, een deel van de onroerendgoedbelasting, jouw medicijnen en papa’s sportschoolabonnement. »
Ze antwoordde niet.
« Ik was al zelfstandig. Ik financierde zelfs een groot deel van jullie leven. »
Mijn vader snoof.
« Dat is overdreven. »
« Is dat zo? »
Op dat moment hoorde ik op de achtergrond een pieptoon.
« George! » riep mijn moeder. « De internetverbinding doet het niet! »
Nog een paar seconden later klonk haar stem opnieuw.
« En de verwarming… waarom staat die uit? »
Ik antwoordde rustig:
« Omdat alle automatische betalingen op mijn naam stonden. »
Weer stilte.
Dit keer veel langer.
« Jessica… » begon mijn moeder aarzelend. « Kun je die betalingen misschien weer activeren? Tot we alles geregeld hebben? »
Ik glimlachte bitter………….

Lees verder op de volgende pagina.