Aller au contenu« Er wordt een lunch bezorgd. Vergeet niet te eten. »
Het bericht verbaasde haar. De laatste tijd stuurde hij nauwelijks nog vriendelijke berichten. Misschien probeerde hij de spanning tussen hen te verminderen, dacht ze hoopvol.
Om 12.40 uur keek ze uit het raam toen er geen bezorger verscheen. Ze haalde haar schouders op en schonk zichzelf een glas water in. Waarschijnlijk had de levering vertraging.
Aan de andere kant van de stad parkeerde Adrian’s chauffeur, Victor, ondertussen voor een modern appartementencomplex. Zijn telefoon had die ochtend twee adressen ontvangen. Door een haastige vergissing op de planning leverde hij de luxe lunch af bij Elena, een jonge marketingadviseur die Adrian al maanden in het geheim ontmoette.
Elena glimlachte verrast toen ze de tas aannam.
« Van Adrian? » vroeg ze.
Victor knikte.
« Dat denk ik wel. »
Ze bedankte hem en sloot de deur.
Adrian zat op datzelfde moment midden in een investeerdersvergadering. Hij keek af en toe op zijn horloge. Volgens zijn berekening zou Mara inmiddels thuis lunchen.
Maar om 13.15 uur begon zijn telefoon onophoudelijk te trillen.
Eerst een gemiste oproep.
Daarna nog één.
En nog één.
Geïrriteerd liep hij de vergaderruimte uit.
Victor stond hem paniekerig te woord.
« Er is iets mis. »
« Waar heb je het over? »
« De ambulance… ze hebben Elena meegenomen. Ze werd plotseling ernstig onwel na de lunch. »
Adrian verstijfde.
« Wat zei je? »
« Ik dacht dat het pakket voor haar was. Dat stond op het afleveradres. »
Een lange stilte volgde……………