Elliot hield de liftdeur open terwijl iedereen in de lobby sprakeloos bleef staan.
Lily stapte naar binnen, nog steeds onder de modder, met haar kapotte hak in haar hand en haar natte map stevig tegen haar borst gedrukt. Niemand durfde nog te lachen.
Boven op de veertigste verdieping leidde Elliot haar naar zijn eigen vergaderruimte. Een assistent wilde direct koffie brengen, maar Elliot schudde zijn hoofd.
« Nee, » zei hij rustig. « Breng eerst een EHBO-doos, een handdoek en een paar nieuwe schoenen. »
Lily keek verbaasd op.
« U hoeft dat niet te doen. »
« Toch doe ik het, » antwoordde hij. « Iemand die zijn eigen sollicitatie op het spel zet om een kind te redden, verdient ten minste respect. »
Enkele minuten later zat Lily tegenover hem. Ze had haar handen schoongemaakt en de schaafwonden waren verbonden, maar haar kleding bleef vuil.
« Vertel me eens, » begon Elliot, « waarom wil je juist bij Sterling Meridian Group werken? »
Lily schoof haar beschadigde map naar hem toe.
« Omdat dit bedrijf veel beter kan zijn dan het nu is. »
Hij trok een wenkbrauw op.
« Dat is een gewaagde uitspraak. »
« Ik weet het. »
Ze opende de map. Hoewel verschillende pagina’s nat waren geworden, waren de belangrijkste documenten nog leesbaar doordat ze in plastic hoezen zaten.
« Ik werkte drie jaar als externe data-analist voor verschillende leveranciers van uw bedrijf. »
Elliot keek aandachtig…………….

Lees verder op de volgende pagina.