Sarah rukte het dekentje voorzichtig opzij en voelde onmiddellijk aan de kleine pols van het meisje. Haar gezicht werd lijkbleek.

« Bel meteen de kinderarts! » riep ze luid. « Nu! »

De hele kamer verstijfde.

Tom draaide zich geschrokken om terwijl Margot haar kleinzoon nog steeds stevig vasthield.

« Wat is er aan de hand? » stamelde ik, terwijl mijn hart in mijn keel klopte.

Sarah antwoordde niet meteen. Ze tilde mijn dochter voorzichtig op en merkte dat haar huid een blauwe tint begon te krijgen.

« Ze ademt niet goed. »

Binnen enkele seconden stroomde het medisch team de kamer binnen. De arts nam mijn dochter over en begon haar onmiddellijk te onderzoeken. Een verpleegkundige sloot haar aan op een monitor terwijl een andere een klein zuurstofmasker op haar gezichtje plaatste.

Ik kon alleen maar huilen.

« Mijn baby… alsjeblieft… »

Tom liet eindelijk zijn zoon los en rende naar de artsen.

Margot bleef roerloos staan…………

Lees verder op de volgende pagina.