Gavin keek haar verbaasd aan. Hij wist meteen over welke nacht ze sprak.

Hij vroeg haar waar de USB-stick nu was.

« Bij mijn voogd, » antwoordde Chloe. « Ze heeft hem aan een advocaat gegeven. Hij zei dat hij vanmorgen nog naar de rechtbank zou gaan. »

Op dat moment voelde Gavin voor het eerst in vijf jaar dat er misschien toch nog een kans bestond.

De gevangenisdirecteur Robert Mitchell had het gesprek niet kunnen horen, maar hij zag de verandering in Gavins gezicht. Dat maakte hem nieuwsgierig. Na afloop van het bezoek vroeg hij de maatschappelijk werkster voorzichtig wat Chloe had bedoeld.

Zij antwoordde eerlijk dat er mogelijk nieuw bewijsmateriaal was opgedoken en dat een advocaat onderweg was om een spoedverzoek in te dienen.

Mitchell aarzelde geen moment. Hij besloot onmiddellijk de juridische afdeling van de gevangenis te informeren. Volgens de regels moest ieder nieuw en geloofwaardig bewijs worden gemeld voordat een vonnis werd uitgevoerd.

Intussen reed advocaat Daniel Harris met hoge snelheid richting de rechtbank. Hij had de USB-stick bekeken en ook de documenten gelezen. Hoewel hij nog niet wist of alles juridisch voldoende zou zijn, vond hij de inhoud ernstig genoeg om uitstel van de executie te vragen.

De rechter kreeg het verzoek minder dan een uur voor de geplande uitvoering van het vonnis.

Het was een uitzonderlijke situatie.

Na overleg besloot de rechter een tijdelijk uitstel toe te kennen zodat het nieuwe materiaal onderzocht kon worden.

Toen het bericht de gevangenis bereikte, bleef het enkele seconden stil.

Daarna haalde Gavin diep adem.

Hij wist dat hij nog niet vrij was.

Maar hij wist ook dat hij eindelijk gehoord zou worden.

De dagen daarna begonnen onderzoekers de documenten zorgvuldig te bekijken. De opname op de USB-stick bleek echt te zijn, maar moest technisch worden gecontroleerd. Ook het notitieboekje werd onderzocht. Daarin stonden aantekeningen van iemand die jaren eerder twijfels had gehad over delen van het oorspronkelijke onderzoek.

Niemand trok overhaaste conclusies.

In plaats daarvan werden alle feiten opnieuw bekeken.

Meerdere getuigen werden opnieuw gehoord. Sommige herinneringen bleken na zoveel jaren minder duidelijk, terwijl andere verklaringen juist beter konden worden onderbouwd met nieuwe informatie.

De officier van justitie verklaarde publiekelijk dat het belangrijk was om de waarheid vast te stellen, ongeacht de uitkomst.

Ook de familie van het slachtoffer werd op de hoogte gehouden van iedere stap. Zij wilden net als iedereen zekerheid over wat er werkelijk was gebeurd……………..

Lees verder op de volgende pagina.