Want zeven jaar geleden had ze verliefd geworden op precies die glimlach.

« Maya, » zei Elena zacht, « kom hier, lieverd. »

Maar Maya keek naar Julian.

« Kom je ook? »

Julian keek op naar Elena.

Hun ogen ontmoetten elkaar.

Zeven jaar pijn.

Zeven jaar vragen.

Zeven jaar stilte.

Alles zat in die ene blik.

Toen —

BIEP.

Een telefoon.

Iedereen schrok op.

Een van Julians mannen keek naar zijn scherm.

Zijn gezicht werd wit.

« Meneer Blackthorne… »

Julian keek niet eens om.

« Wat? »

« De bedreiging… »

Zijn stem stokte.

« …de bommelding was echt. »

De temperatuur in de ruimte leek ineens te dalen.

Mensen begonnen te fluisteren.

Stoelen schoven.

Paniek verspreidde zich langzaam als vuur.

« Explosieveneenheden zijn onderweg. »

Maya keek verbaasd rond.

« Mama? »

Elena’s gezicht verloor alle kleur.

Maar Julian bleef doodstil………..

Lees verder op de volgende pagina.