Ik vroeg hem: « Hoe betaalde hij elke maand zonder het je te vertellen? » Hij antwoordde: « Doreen had alles geregeld voordat hij stierf en me een flink bedrag nagelaten om de kosten te dekken. Hij wilde dat je gelukkig zou zijn en een comfortabel leven zou leiden. »

Ik huilde, niet alleen van vreugde, maar ook van verdriet. Ik voelde dat Doreen me niet had verlaten, maar op de een of andere manier bij me was gebleven. Ik vroeg hem: « Waarom heb je het me niet verteld? » Hij antwoordde: « Doreen heeft me gevraagd het je niet te vertellen. Hij zei dat je sterk zou zijn en dat je zou weten hoe je verder moest leven. »

We zaten daar lange tijd, pratend over Doreen, over zijn leven, over zijn dromen. Ik had het gevoel dat ik hem beter leerde kennen, de man van wie ik hield. Toen vroeg ik hem: « En de kinderen? Zullen zij het weten? » Hij antwoordde: « Doreen heeft brieven voor ze achtergelaten, één voor elk jaar van hun leven. Ik zal ze die te zijner tijd geven………….

Lees verder op de volgende pagina.