« Waar heb je dat gehoord? »
Mijn hart begon sneller te kloppen.
« Dus je kent hem. »
Grant zuchtte diep.
« Het is ingewikkeld. »
« Leg het uit. »
Weer stilte.
Toen zei hij iets wat ik nooit had verwacht.
« Ik heb Sophie niet verlaten omdat ik haar niet wilde. »
Mijn vingers verstijfden rond de telefoon.
« Wat? »
« Er zijn dingen die jij niet weet. »
Ik voelde woede opkomen.
« Zeventien jaar lang heb je haar teleurgesteld. Welke uitleg zou dat goed kunnen maken? »
Zijn stem brak.
« Geen enkele. Maar luister alsjeblieft. »
Ik zei niets.
« Toen Sophie elf was, ontdekten artsen een genetische afwijking. Een zeldzame aandoening. »
Mijn adem stokte.
« Wat heeft dat hiermee te maken? »
« Dokter Reynolds was de specialist die haar dossier onderzocht. »
De wereld leek even stil te vallen.
« Waarom heb je mij dat nooit verteld? »
« Omdat ik zelf pas later alles begreep. »
Ik hoorde hem zwaar ademhalen.
« Ik financier die stichting omdat zij onderzoek doen naar dezelfde aandoening. Niet om iets te verbergen. Omdat ik bang was haar te verliezen. »
Ik ging langzaam zitten.
De boosheid maakte plaats voor verwarring.
« Waarom ben je dan weggegaan? »
Aan de andere kant van de lijn hoorde ik een snik…………