Aller au contenuDe hele sportzaal hield de adem in.
Jonathan stond roerloos tussen de politieagenten. Zijn gezicht was zo bleek dat het leek alsof al het bloed eruit was verdwenen.
Ik voelde mijn hart bonzen.
« Wat heeft hij gedaan? » vroeg iemand achter in de zaal.
Gefluister verspreidde zich als een lopend vuurtje.
De agent die voor Jonathan stond, keek eerst naar mij en daarna naar de directeur.
« Wij zijn hier vanwege een lopend onderzoek, » zei hij.
Mijn maag draaide om.
Onderzoek?
Ik keek naar Jonathan.
Hij keek naar de grond.
« Jonathan… » fluisterde ik. « Wat gebeurt er? »
Voordat hij kon antwoorden, stapte een tweede agent naar voren.
« Juffrouw Fiona, u hoeft niet bang te zijn. »
Die woorden maakten me alleen maar banger.
De hele zaal was doodstil.
Zelfs de muziek was uitgeschakeld.
Toen gebeurde iets wat niemand had verwacht.
De agent draaide zich om naar de leerlingen.
« Vanmiddag hebben wij een groep scholieren geïdentificeerd die betrokken was bij ernstige online intimidatie, bedreigingen en het verspreiden van gemanipuleerde foto’s van een medeleerling………….