« Marianne. »
« Ja? »
« Roep morgenochtend om acht uur een buitengewone bestuursvergadering bijeen. »
Een korte stilte.
« Alle leden? »
« Allemaal. »
« En Jasper? »
Ik glimlachte langzaam.
« Vooral Jasper. »
—
De volgende ochtend arriveerde ik vroeg.
Toen Jasper de bestuursruimte binnenliep, zag hij mij al aan het hoofd van de tafel zitten.
Hij stopte letterlijk met lopen.
Zijn gezicht verloor kleur.
« Julianna? »
Ik glimlachte beleefd.
« Goedemorgen. »
Hij keek rond.
Alle bestuursleden zaten er al.
De CFO.
De juridische afdeling.
Investeerders.
Zelfs twee externe adviseurs.
« Wat gebeurt hier? » vroeg hij.
Ik schoof een map naar hem toe.
Hij opende hem.
Zijn ogen begonnen te bewegen.
Langzamer.
Toen sneller.
Toen verstijfde hij.
« Wat is dit? »
Ik vouwde mijn handen rustig samen.
« Je ontslagpakket. »
Volledige stilte.
Hij keek op alsof hij me niet verstaan had.
« Mijn wat? »
« Je ontslagpakket. »
Hij lachte zenuwachtig.
Eerst zacht.
Toen harder.
« Is dit een grap? »
Niemand lachte mee.
Zijn ogen schoten door de ruimte.
Niemand keek terug.
Langzaam begon het tot hem door te dringen.
« Eén moment… » zei hij langzaam.
Hij draaide zich naar de voorzitter.
« Wat gebeurt hier? »
De voorzitter schraapte zijn keel.
« Jasper… mevrouw Whitworth heeft gisteravond haar stemrecht als controlerend eigenaar geactiveerd………..