Mark verstijfde.
“Lara, hou hiermee op,” siste hij.
“Waarom? Jij hebt er toch voor gekozen om mij voor iedereen te vernederen. Dan mag de waarheid ook voor iedereen zichtbaar worden.”
Ik liep naar de televisie waarop ik eerder een diavoorstelling met onze mooiste herinneringen had klaargezet.
Met één druk op de afstandsbediening verscheen niet langer een vakantiefoto, maar een afbeelding van een bankafschrift.
“Dit,” zei ik, “is de gezamenlijke rekening waarvan Mark beweerde dat er nauwelijks geld op stond.”
Een golf van gefluister ging door de kamer.
“En dit,” klikte ik verder, “is een afschrift van een geheime rekening waarop hij de afgelopen drie jaar geld heeft overgemaakt.”
Mark werd rood van woede.
“Dat is privé!”
“Net zoals ons huwelijk privé had moeten zijn.”
Zijn ouders keken hem geschokt aan.
Ik klikte opnieuw…………