Aller au contenuBrianna voelde haar hart sneller kloppen.
Austin pakte de doos op.
« Deze heb ik gisterenavond in onze woonkamer gevonden. »
Hij opende langzaam het deksel.
Binnenin lag een gouden horloge met een blauwe wijzerplaat.
Een paar mensen fronsten.
Brianna verstijfde.
Ze herkende het onmiddellijk.
Austin zei geen naam.
Hij hield het horloge alleen omhoog.
« Ik wist niet van wie het was. Daarom besloot ik eerst niemand ergens van te beschuldigen. »
Hij legde het horloge weer neer.
« Vanochtend heb ik geprobeerd de eigenaar te bereiken zodat hij zijn eigendom kon terugkrijgen. »
Brianna slikte.
Austin haalde vervolgens een klein kaartje uit de doos.
« Gelukkig stond het serienummer geregistreerd. »
De stilte werd nog zwaarder.
« De eigenaar bevestigde dat hij het inderdaad kwijt was. »
Austin keek Brianna aan.
« Meer hoef ik daar niet over te zeggen. »
Niemand sprak.
Er werden geen beschuldigingen uitgesproken.
Geen scheldwoorden.
Geen dramatische uitbarsting.
Alleen stilte.
Brianna keek naar het horloge en daarna naar Austin.
« Ik kan dit uitleggen… »
Austin knikte rustig.
« Dat mag. »
Iedereen keek naar haar.
Voor het eerst besefte ze dat alle aandacht op haar gericht was…………