Aller au contenuLinda begon nerveus te lachen.
« Nee hoor, dat kan niet. Onze voormalige schoondochter woont in een caravanpark. »
De bewaker keek haar verbaasd aan.
« Mevrouw Villeroy woont hier al haar hele leven. Het landgoed is al meer dan honderd jaar eigendom van haar familie. »
Hij drukte op een knop.
De zware poorten gleden langzaam open.
Voor hen verscheen een kilometerslange oprijlaan, omringd door oude eiken, fonteinen en perfect onderhouden tuinen.
Linda voelde haar keel droog worden.
« Mark… wat gebeurt hier? »
Hij gaf geen antwoord.
Zijn handen trilden terwijl hij langzaam verder reed.
Na enkele minuten verscheen een enorm herenhuis.
Het leek eerder op een paleis dan op een woonhuis.
Voor de ingang stonden meerdere luxe auto’s geparkeerd.
Chauffeurs in uniform wachtten zwijgend naast de voertuigen.
Mark herkende verschillende logo’s van internationale bedrijven op de nummerplaten.
Hij begon zich steeds ongemakkelijker te voelen.
Een butler opende de voordeur nog voordat zij konden aanbellen.
« Welkom op Blackwood Estate. »
Hij begeleidde hen naar een indrukwekkende hal met marmeren vloeren, kristallen kroonluchters en kunstwerken die miljoenen waard leken.
Aan het einde van de trap verscheen Sarah.
Ze droeg een elegante donkerblauwe jurk.
De diamanten oorbellen waar Linda vroeger zo hard om had gelachen schitterden in het zonlicht.
Nu besefte Linda dat ze nooit nep waren geweest.
Sarah glimlachte vriendelijk.
« Fijn dat jullie mijn uitnodiging hebben aangenomen. »
Niemand wist wat te zeggen.
Mark keek haar aan alsof hij een vreemde zag.
« Waarom… waarom heb je nooit verteld wie je werkelijk was? »
Sarah bleef rustig.
« Omdat ik wilde weten of iemand van mij kon houden zonder mijn achternaam of mijn vermogen. »
Er viel een lange stilte.
Linda probeerde zichzelf te herstellen.
« Maar… waarom leefde je dan zo eenvoudig? »
Sarah keek haar recht aan.
« Omdat rijkdom geen karakter bewijst. »
« Ik wilde een normaal leven leiden. »
« Ik wilde zien wie mensen werkelijk zijn wanneer ze denken dat je niets bezit………….