Aller au contenuIedereen keek naar haar.
Ze tikte met haar pen op de zogenaamde handtekening.
« Deze handtekening komt niet overeen met eerdere officiële documenten. »
Mijn hartslag veranderde niet.
Ik wist dit moment al weken.
Gregory stond op.
« Edelachtbare, wij willen graag documentatie indienen van een forensisch handschriftonderzoek. »
Hij gaf een tweede map.
De rechter bladerde langzaam.
Toen keek ze op.
Lang.
Heel lang.
Toen keek ze naar Isabella.
« Mevrouw Isabella… »
Niemand ademde nog.
« Dit rapport concludeert met negenennegentig komma acht procent zekerheid dat deze handtekening vervalst is. »
Marcus’ gezicht verloor alle kleur.
Mijn moeder liet haar handtas bijna vallen.
Mijn vader keek voor het eerst echt bang.
En Isabella…
Ze keek naar mij.
Nee.
Ze staarde naar mij.
Alsof ze voor het eerst in haar leven besefte dat ze de situatie totaal verkeerd had ingeschat.
« Edelachtbare— » begon haar advocaat zenuwachtig.
Maar de rechter onderbrak hem.
« Nee. »
Ze legde het document neer.
Hard.
« Niet alleen is deze claim ongeldig, maar er lijkt hier sprake te zijn van poging tot fraude en vervalsing van juridische documenten. »
De stilte was vernietigend.
Toen hoorde ik Marcus fluisteren:
« Isabella… vertel me dat je dit niet hebt gedaan. »
Ze keek hem aan……………