Aller au contenuToen ik mijn telefoon pakte, wist ik nog steeds niet precies wat Mark van plan was.
Maar ik vertrouwde hem.
Zondagmiddag reden we naar het huis van Brenda.
Leo zat achterin naast Lily. Hij droeg zijn favoriete blauwe trui en had zijn pet diep over zijn hoofd getrokken. Sinds donderdag wilde hij zijn kapsel niet meer laten zien.
Ik keek via de achteruitkijkspiegel naar hem.
“Ben je er klaar voor, lieverd?”
Hij haalde zijn schouders op.
“Moet ik oma een knuffel geven?”
“Nee,” zei Mark vanaf de bestuurdersstoel. “Je hoeft helemaal niets te doen wat je niet wilt.”
Leo keek naar zijn vader.
“Maar oma wordt dan boos.”
Mark glimlachte zacht.
“Dat is niet jouw probleem.”
Die ene zin leek iets in Leo te veranderen.
Voor het eerst sinds donderdag ontspande zijn gezicht een beetje.
Toen we bij Brenda aankwamen, stonden er al verschillende auto’s op de oprit.
De hele familie was er.
Mijn schoonzus, mijn zwager, twee ooms van Mark, zijn nichten en zelfs enkele familieleden die ik al maanden niet had gezien.
Brenda deed de deur open met een brede glimlach.
“Daar zijn jullie eindelijk!”
Ze keek meteen naar Leo.
Haar glimlach werd nog groter.
“Wat staat dat korte haar hem toch goed!”
Leo kroop instinctief dichter tegen mij aan.
Mark zei niets.
Hij legde alleen zijn hand op Leo’s schouder.
Binnen was de tafel prachtig gedekt. Brenda had duidelijk veel moeite gedaan. Er stonden schalen met eten, glazen en een grote taart in het midden.
Iedereen praatte door elkaar.
Aanvankelijk leek het alsof niemand wist wat er donderdag was gebeurd.
Tot Brenda plotseling tegen haar zus zei:
“Ik heb eindelijk dat haar van Leo laten knippen. Zijn ouders hadden er zelf nooit de moed voor.”
Mijn schoonzus keek ongemakkelijk.
“Je hebt hem meegenomen zonder toestemming?”
Brenda wuifde het weg……………