Het politiebureau rook naar natte jassen, koude koffie en oud papier.
Ik zat in een harde plastic stoel met Lily slapend tegen mijn borst terwijl een agente me een dikke wollen deken gaf. Mijn handen trilden nog steeds van de kou.
Maar mijn grootvader…
Hij zat kaarsrecht tegenover de rechercheur alsof hij een bestuursvergadering leidde in plaats van midden in de nacht op een politiebureau te zitten.
Detective Ramirez schoof een map open. “Mr. Whitmore, ik begrijp nog steeds niet helemaal waarom u denkt dat er sprake is van fraude.”
Mijn grootvader keek hem strak aan.
“Omdat ik mijn kleindochter geen miljoen dollar nalaat om haar vervolgens door een sneeuwstorm te laten lopen met een pasgeboren baby.”
De detective fronste.
“Pardon?”
Mijn grootvader draaide zich langzaam naar mij.
“Claire… hoeveel geld denk jij dat er nog in jouw trustfonds zit?”
Ik keek naar mijn versleten schoenen. “Mijn moeder zei dat het bijna leeg was sinds mijn zwangerschap………

Lees verder op de volgende pagina.