Aller au contenu« Pas het maar. »
Binnen enkele minuten kwam Corbin terug uit zijn kamer. Het pak zat alsof het speciaal voor hem was gemaakt. De schouders sloten perfect aan en de broek had precies de juiste lengte.
Ik sloeg mijn handen voor mijn mond.
Eliot draaide zich om zodat Corbin zijn tranen niet zou zien.
« Je ziet er geweldig uit, jongen, » fluisterde hij.
Corbin keek naar zijn tante.
« Hoe heb je dit betaald? »
Sabine haalde haar schouders op.
« Ik had wat spaargeld. »
Er klopte iets niet.
Sabine had nooit veel geld over. Ze werkte hard als freelance ontwerpster, maar haar inkomen wisselde sterk van maand tot maand.
Toen viel mijn blik opnieuw op haar gebreide muts.
« Sabine, » zei ik zacht. « Doe je muts eens af. »
Ze aarzelde.
« Dat hoeft niet. »
« Alsjeblieft. »
De kamer werd stil.
Langzaam bracht ze haar handen naar haar hoofd en trok de muts af.
Ik voelde mijn adem wegvallen.
Al haar prachtige, lange haar was verdwenen.
Haar hoofd was volledig kaal.
Corbin liet het kledinghoes uit zijn handen glijden.
« Tante… wat is er gebeurd? »
Sabine glimlachte, maar haar ogen vulden zich met tranen.
« Ik heb mijn haar verkocht. »
Niemand zei iets.
« Een bedrijf dat pruiken maakt voor mensen met haarverlies betaalde een flink bedrag voor gezond, lang haar. Ik wist dat mijn haar veel waard was. »
Corbin schudde onmiddellijk zijn hoofd.
« Nee. Dat had je nooit mogen doen. »
Ze liep naar hem toe.
« Waarom niet? »
« Omdat je haar alles voor je betekende. »
« En jij betekent nog veel meer. »
Corbin begon te huilen.
Hij sloeg zijn armen om haar heen.
« Ik wil dit pak niet meer. »
« Dat wil ik wel, » zei Sabine glimlachend. « Want ik heb het niet gekocht zodat het in een kast blijft hangen. »
Ik keek naar mijn schoonzus en voelde tegelijk dankbaarheid en verdriet.
Maar toen gebeurde iets onverwachts.
Terwijl Corbin haar nog vasthield, voelde hij met zijn hand over haar hoofd.
Hij keek haar ineens recht aan.
« Tante… »
Ze keek weg.
« Er is meer, hè? »
Ze antwoordde niet.
Corbin zette een stap achteruit.
« Je hebt niet alleen je haar verkocht. »
Sabine sloot haar ogen.
Na enkele seconden haalde ze diep adem.
« Vorige maand ben ik gediagnosticeerd met borstkanker. »
De woorden sloegen in als een bom.
Eliot liet de schroevendraaier uit zijn hand vallen.
« Wat? »
« Ik wilde het jullie nog niet vertellen. »
Ik voelde mijn knieën slap worden…………..