Aller au contenu« Commandant… de noodmelding kwam exact twee minuten geleden binnen. Het verborgen alarmsysteem van mevrouw Moreau werd geactiveerd. »
Élodie voelde haar keel droog worden.
« Verborgen alarmsysteem? »
Delmas knikte.
« Mijn cliënte heeft daar wettelijk toestemming voor gekregen nadat zij eerder onder druk werd gezet om documenten te ondertekenen. »
De commandant keek Élodie strak aan.
« Waarom lag het kussen op het gezicht van mevrouw Moreau? »
« Dat deed ik om haar recht te leggen. »
« En waarom lag de zuurstofslang naast het bed? »
Élodie vond geen antwoord.
Plotseling klonk de stem van Hélène. Zwak, maar duidelijk.
« Ze… heeft… hem… weggehaald… »
Marc verstijfde.
Hij had zijn moeder al weken niet zo helder horen spreken.
« Nee, mama… dat kan niet. »
Hélène keek hem recht aan.
« Ik heb… alles… gehoord… »
Commandant Lenoir draaide zich naar een technicus die inmiddels binnenkwam.
« Is de opname veiliggesteld? »
« Ja, commandant. Zowel de audio als de noodmelding zijn automatisch opgeslagen op een externe beveiligde server. »
Élodie verloor alle kleur in haar gezicht.
« Welke opname? »
De technicus antwoordde kalm.
« Alles wat de afgelopen tien minuten in deze kamer is gezegd. »
Marc voelde zijn benen slap worden.
« Nee… »
Advocaat Delmas haalde een envelop uit zijn tas.
« Er is nog iets. »
Hij legde het document op het tafeltje naast het bed.
« Drie weken geleden heeft mevrouw Moreau haar testament volledig gewijzigd. »
Élodie rukte de envelop bijna uit zijn handen.
« Dat kan niet! »
« Toch wel. »
« Ik ben de erfgenaam! »
« Nee. »
Delmas keek haar zonder enige emotie aan.
« U bent volledig onterfd. »
Marc staarde naar het document………….