Ik liep rustig naar de lift.
Niet te snel.
Niet boos.
Niet huilend.
Gewoon rustig.
Achter me hoorde ik nog steeds glazen tegen elkaar klinken en het zachte geroezemoes van stemmen. Ze dachten waarschijnlijk dat ik even naar beneden ging om mezelf te herstellen.
Dat deed ik ook.
Alleen niet op de manier die zij verwachtten.
Toen de liftdeuren dichtschoven, haalde ik mijn telefoon uit mijn kleine avondtas.
Ik keek enkele seconden naar het scherm.
Toen drukte ik op het eerste nummer.
« Buonasera, Marco, » zei ik kalm.
De maître d’ herkende mijn stem meteen.
« Signora Anna! Is alles in orde? »
« Perfect, » zei ik. « Ik wil graag alle reserveringen annuleren die onder mijn naam en kaartnummer staan. »
Er viel een stilte.
« Sorry… alle reserveringen? »
« Alles. »
Ik keek naar mijn spiegelbeeld in de glanzende liftdeur.
« Het diner van vanavond. »
Klik.
« De villa aan het Comomeer voor volgende week. »
Klik.
« De privéjacht voor morgen. »
Klik.
« De wijnproeverij. »
Klik.
« De chauffeur. »
Klik………..