Aller au contenuDaniel staarde naar de zilveren schaal. Zijn zelfverzekerde glimlach verdween in een fractie van een seconde. Op het glanzende dienblad lagen geen dampende noedels, maar een zorgvuldig geordende map met documenten, een USB-stick en een verzegelde envelop.
« Wat betekent dit? » vroeg hij, terwijl zijn stem minder krachtig klonk dan enkele ogenblikken eerder.
Claire bleef rustig staan. Ze keek niet boos en ook niet bang. Haar houding straalde vooral vastberadenheid uit.
« Dit is het diner waar jullie al die tijd op hebben gewacht, » zei ze kalm. « Alleen is het geen maaltijd, maar de waarheid. »
Gloria trok haar wenkbrauwen op en schoof haar stoel naar achteren.
« Waar heb je het over? »
Claire legde haar hand op de map.
« De afgelopen maanden heb ik alles bijgehouden. Niet uit wraak, maar omdat ik besefte dat ik mezelf moest beschermen. Ik heb financiële gegevens verzameld, eigendomsbewijzen veiliggesteld en juridisch advies ingewonnen. »
Daniel lachte nerveus.
« Je probeert ons bang te maken. »
« Nee, » antwoordde Claire. « Ik probeer eindelijk eerlijk te zijn. »
Ze opende de map en draaide enkele documenten om zodat iedereen ze kon zien.
« Dit huis staat volledig op mijn naam. Dat is altijd zo geweest. Daarnaast heb ik vandaag de gezamenlijke bankrekening laten blokkeren totdat de juridische procedure is afgerond. Mijn advocaat heeft vanmiddag de officiële documenten ingediend. »
Vanessa schudde ongelovig haar hoofd.
« Dat kan helemaal niet……..