Hannah keek recht naar het kelderraam en zei zonder enige emotie:

« Laat hem maar gaan. Hij komt toch wel terug. »

Clara en ik keken elkaar sprakeloos aan. Mijn handen trilden terwijl de beelden verder liepen. Op de opname was te zien hoe Eli zich losrukte uit Dianne’s greep en blootsvoets de straat op rende. Hij keek voortdurend achterom alsof hij bang was dat iemand hem zou grijpen.

Gelukkig zag Clara hem vanuit haar keukenraam. Zonder een seconde te twijfelen rende ze naar buiten, nam hem mee naar binnen en sloot direct alle deuren. Ze belde eerst de hulpdiensten en daarna mij.

Ik voelde een golf van schuld door mijn lichaam gaan. Mijn zoon had me gesmeekt hem niet achter te laten. Toch had ik naar Hannah geluisterd………

Lees verder op de volgende pagina.