Denise trok het plastic langzaam van de schaal.
Haar glimlach verdween.
Onder de deksel lagen geen hamburgers, geen worstjes en ook geen kippenvleugels.
Er lagen tientallen geprinte foto’s.
Foto’s van mijn beveiligingscamera’s.
Foto’s van haar.
Denise die mijn schuur opendeed.
Denise die mijn grill naar buiten reed.
Denise die mijn koelkast op het terras leeghaalde.
En Denise die tijdens de eerste barbecue mijn tuin gebruikte alsof die van haar was.
Een paar mensen begonnen ongemakkelijk te lachen.
« Wat is dit? » vroeg Denise.
Ik keek haar rustig aan.
« Mijn bijdrage………