Aller au contenu« Achttien maanden zijn geen paar maanden, » antwoordde de notaris.
Corinne begon te huilen.
« Het was mijn idee. »
Iedereen keek haar verbaasd aan.
« Ik was bang dat Nicolas failliet zou gaan. Hij had werknemers, leningen en rekeningen. Ik wist niet meer wat ik moest doen. »
Agathe voelde haar hart sneller kloppen.
« En daarom vertelde je mij dat oma mij niet meer wilde zien? »
Corinne knikte zonder haar dochter aan te kijken.
« Ik dacht dat het tijdelijk zou zijn. »
« Je vertelde haar dat ik haar telefoontjes negeerde. »
« Ja. »
« En tegen mij zei je dat oma nooit naar mij vroeg. »
Opnieuw knikte Corinne.
Madeleine sloot haar ogen. Niet uit woede, maar uit verdriet.
« Mijn eigen dochter heeft twee mensen van elkaar weggehouden. »
Er viel een lange stilte.
De enige geluiden kwamen van de klok aan de muur.
Na enkele minuten stond Madeleine langzaam op.
« Ik wil de waarheid. Alles. »
Nicolas vertelde hoe hij de sleutels had gekregen nadat Corinne de volmacht had ontvangen. De woning werd geschilderd, ingericht en daarna verhuurd. Hij had een huurcontract laten opstellen via een klein kantoor zonder ooit te controleren of hij daar wettelijk toe bevoegd was.
Iedere maand gebruikte hij de huur om zijn bedrijf overeind te houden.
In het begin dacht hij dat hij het snel zou terugbetalen.
Maar de problemen werden groter.
Elke maand stelde hij het uit.
Corinne bleef Agathe ondertussen vertellen dat de aankoop nooit was doorgegaan.
Toen Alba werd geboren, wilde Agathe opnieuw verhuizen.
Corinne verzon een nieuw verhaal over administratieve problemen.
Madeleine luisterde zonder één keer te onderbreken.
Toen Nicolas klaar was, keek zij hem lang aan.
« Je hebt niet alleen geld genomen. »
Hij zweeg.
« Je hebt vertrouwen gestolen. »
Die woorden deden meer pijn dan welke beschuldiging ook.
Meester Delaunay stelde voor om onmiddellijk alle bankafschriften veilig te stellen en de huurder te informeren dat toekomstige betalingen rechtstreeks naar Madeleine zouden gaan totdat de eigendomssituatie volledig geregeld was.
Marion, de huurster, bleek volledig te goeder trouw te hebben gehandeld. Zij had altijd netjes betaald en wist niet dat er iets mis was.
Madeleine verzekerde haar later telefonisch dat zij zich geen zorgen hoefde te maken.
« U bent slachtoffer van dezelfde leugen. »
Marion bedankte haar zichtbaar opgelucht.
Daarna richtte Madeleine zich tot Agathe…………