Hard.

Geschokt.

Mijn hart begon sneller te slaan.

« Andrew? »

Hij keek naar me.

Toen ging hij langzaam zitten.

« De politie heeft Margaret’s kamer doorzocht. »

Ik voelde mijn vingers koud worden.

« En? »

Hij haalde diep adem.

« Ze vonden dozen. »

Ik fronste.

« Wat voor dozen? »

Hij keek naar beneden.

« Brieven. »

Mijn hart stopte bijna.

« Welke brieven? »

Hij slikte.

« Mijn brieven. »

Ik staarde hem aan.

« Wat? »

« Allemaal. »

Zijn stem trilde nu.

« Alle brieven die ik je twaalf maanden lang heb gestuurd. »

Mijn adem stokte.

Nee.

Nee.

Nee.

Andrew stond op en haalde een grote plastic bewijszak tevoorschijn.

Binnenin lagen tientallen enveloppen.

Sommige ongeopend.

Sommige verkreukeld.

Sommige met vlekken van koffie.

Allemaal met mijn naam erop.

Marina Reeves

Mijn handen begonnen te schudden.

Ik pakte één envelop………….

Lees verder op de volgende pagina.