Omdat ik ineens besefte dat ik niet wist hoe ik Ryan nog moest verdedigen zonder tegen mezelf te liegen.

Marco gaf Emiliano een kleine map.

Dus dit begon al vóór vannacht, dacht ik plotseling.

Hij opende de map rustig.

“Ryan Mercer,” las hij. “Twee eerdere arrestaties. Geen veroordelingen. Eén melding wegens huiselijk geweld drie jaar geleden. Klacht ingetrokken.”

Mijn maag draaide om.

Ik wist hier niets van.

“Heeft hij je ooit gewurgd?” vroeg Emiliano plots.

Ik keek op.

De vraag was zo direct dat hij door al mijn verdedigingen heen sneed.

“Heeft hij ooit zijn hand rond je keel gelegd?”

Mijn stilte gaf antwoord genoeg.

Emiliano sloot even zijn ogen.

Toen keek hij me eindelijk weer aan.

“Kijk goed naar mij, Elena.”

Niemand had mijn naam zo voorzichtig uitgesproken in maanden.

“Mannen die wurgen,” zei hij zacht, “zijn mannen die uiteindelijk doden.”

De kamer werd ijskoud.

Ik voelde mezelf kleiner worden in de stoel.

Niet omdat hij me bang maakte………

Lees verder op de volgende pagina.