Er verstreken enkele seconden voordat ik Kathryn in de slaapkamer aantrof. Ze stond midden in de kamer, met beide handen omhoog en haar gezicht lijkbleek.

Austin keek geschrokken om zich heen.

« Wat is er gebeurd, mam? »

Kathryn wees trillend naar mijn kledingkast.

« Daar! In die la! »

Ik moest moeite doen om niet te glimlachen.

De avond ervoor had ik namelijk een eenvoudige maar onschuldige verrassing voorbereid: een klein bewegingsalarm dat ik tijdelijk in mijn ondergoedlade had geplaatst. Zodra iemand de lade opende, begon het een luid alarmgeluid af te spelen.

Geen camera. Geen opname. Geen vernedering………….

Lees verder op de volgende pagina.