Aller au contenuMaar ik heb één voorwaarde, » zei ik kalm terwijl ik hem recht aankeek.
Hij glimlachte zelfverzekerd. In zijn hoofd had hij het gesprek al gewonnen.
« Welke voorwaarde? »
« De regels gelden voor ons allebei. Geen geheimen, geen leugens en geen uitzonderingen. Als jij vrijheid krijgt, krijg ik die ook. »
Zijn glimlach verstijfde een fractie van een seconde, maar daarna knikte hij.
« Natuurlijk, » antwoordde hij. « Dat is juist eerlijk. »
Ik wist dat hij het niet meende. Hij verwachtte dat ik nooit gebruik zou maken van die vrijheid. Hij zag mij alleen als de moeder van zijn kinderen, de vrouw die het huishouden draaiende hield en altijd thuis was………….