Histoire 06 099

« Vertel het me. »

Hij keek naar buiten, naar het rustige meer.

« Twintig jaar geleden woonden mijn grootouders hier bijna het hele jaar. Mijn oom David, de jongste broer van mijn moeder, verbleef vaak in de slaapkamer boven. »

Ik luisterde aandachtig.

« Hij was een getalenteerde fotograaf. Hij hield van de natuur en bracht uren door rond het meer. Op een dag kreeg hij een ernstig ongeval tijdens een bergwandeling. Hij overleefde het, maar moest maanden herstellen. »

Mark zweeg even.

« Tijdens die periode bracht hij veel tijd door in die slaapkamer. Hij schreef er dagboeken, maakte plannen voor de toekomst en droomde ervan opnieuw te reizen. »

« En wat gebeurde er daarna? »

« Hij verhuisde uiteindelijk naar een andere stad. Enkele jaren later overleed hij onverwacht aan een ziekte. »

Ik kneep zachtjes in zijn hand.

« Dat spijt me. »

« Mijn moeder heeft het daar nog altijd moeilijk mee. Ze heeft de kamer bijna niet veranderd sinds hij vertrok. »

Ik keek opnieuw naar de trap.

« Dus je tante wilde me gewoon waarschuwen? »

« Ja… maar niet omdat de kamer gevaarlijk is. »

Hij glimlachte zwak.

« Ze dacht waarschijnlijk dat je zou schrikken van alle persoonlijke spullen die er nog staan. »

Die avond aten we op het terras terwijl de zon langzaam achter het meer verdween.

Toch bleef mijn nieuwsgierigheid groeien.

Na het eten vroeg ik voorzichtig:

« Zullen we samen eens boven gaan kijken? »

Mark knikte.

« Dat is misschien tijd. »

We liepen samen de trap op.

Hij opende langzaam de laatste deur.

De kamer voelde alsof de tijd had stilgestaan.

Een houten bureau.

Een oude camera.

Boeken over landschappen.

Foto’s van bossen, meren en bergen hingen netjes aan de muur.

Op het nachtkastje lag een gesloten schrift.

Daarnaast stond een ingelijste foto van een jonge man die glimlachend in de camera keek.

« Dat is David, » zei Mark.

Ik stapte langzaam naar binnen.

De kamer voelde helemaal niet eng.

Integendeel.

Ze straalde rust uit.

Alsof iemand hier ooit grote dromen had gekoesterd.

Mark pakte voorzichtig het schrift op…………..

Lees verder op de volgende pagina.

Laisser un commentaire