Aller au contenuTegen zes uur die avond begon Alexander Reeves eindelijk te begrijpen dat macht gevaarlijk wordt wanneer een man vergeet wie hem die macht oorspronkelijk gaf.
Zijn telefoon begon te rinkelen terwijl hij nog in zijn glazen kantoor op de achtenveertigste verdieping zat.
Eerst één keer.
Toen opnieuw.
En opnieuw.
Zijn assistente kwam bleek het kantoor binnenstormen.
“Mr. Reeves… de banken weigeren toegang tot de bedrijfsrekeningen.”
Alexander keek nauwelijks op van zijn whiskyglas.
“Los het op.”
“Dat proberen we, maar—”
Zijn computer gaf plotseling een harde melding.
TOEGANG GEWEIGERD.
Zijn glimlach verdween langzaam.
Hij typte opnieuw zijn wachtwoord in.
Nogmaals.
Zelfde melding.
Toen ging zijn privélijn over.
Alexander nam geïrriteerd op.
“Wat?”
De stem van zijn financieel directeur klonk gespannen.
“Alex… er is een probleem.”
Hij stond langzaam op.
“Wat voor probleem?”
“Uw moeder heeft een bestuursbevel uitgevaardigd. Uw uitvoerende bevoegdheden zijn per direct opgeschort.”
Stilte.
Pure stilte.
Alsof de hele stad buiten zijn ramen ineens verdwenen was.
“Dat is onmogelijk,” zei hij scherp.
“Het is legaal,” antwoordde de man zwak. “Ze bezit tweeënzestig procent van de stemgerechtigde aandelen.”
Alexander kneep het glas zo hard vast dat het brak in zijn hand.
Whisky en bloed dropen over zijn vingers.
Maar hij leek het niet eens te voelen.
“Nee,” fluisterde hij. “Nee… dat kan ze niet doen.”
Maar diep vanbinnen wist hij het al…………