“Dat zei je gisteren ook.”

“Maar je begrijpt niet hoeveel druk ik voelde.”

Ik keek haar aan.

“Druk van wie?”

Ze zweeg.

Els nam het woord.

“Van Rubens familie.”

Daar was het weer.

Die familie.

De familie die volgens Lotte zo succesvol was.

Ik schonk mezelf een kop koffie.

“Wat heeft zijn familie precies gezegd?”

Lotte keek naar haar moeder.

“Ze vonden dat ik te weinig zelfstandig was.”

Ik lachte zacht.

“En daarom moesten jullie doen alsof ik nooit iets voor je had gedaan?”

“Het was ingewikkeld………………..

Lees verder op de volgende pagina.