De tranen stroomden over mijn wangen.

Toen las ik verder.

Er is iets wat ik je nooit heb kunnen vertellen.

Mijn moeder is boos op je, maar niet omdat jij werkelijk iets verkeerd hebt gedaan.

Voordat ik zieker werd, heb ik met haar gesproken.

Ik heb haar verteld dat ik wil dat jij de enige persoon bent die beslissingen neemt over onze dochter als mij iets overkomt.

Ik heb haar ook gevraagd om jou nooit de schuld te geven van mijn ziekte.

Ik keek naar de zwarte ballonnen.

Toen begreep ik dat mijn man blijkbaar had geweten hoe moeilijk zijn moeder met zijn dood zou omgaan.

Maar waarom had hij zwarte ballonnen laten sturen?

Ik las verder.

Je vraagt je waarschijnlijk af waarom ik zwarte ballonnen heb gekozen.

Voor jou staan ze misschien voor verdriet.

Voor mij staan ze voor de donkere hemel waar ik vroeger naar keek wanneer ik rust nodig had.

Ik wil dat onze dochter leert dat iets er donker uit kan zien zonder dat het iets slechts betekent.

Ik veegde mijn tranen weg.

Daarna stond er:

De sleutel opent een kluis.

Daarin ligt iets voor jou en iets voor onze dochter.

Het geld is niet het belangrijkste.

Het belangrijkste is de boodschap die ik voor haar heb achtergelaten.

Ik keek naar de USB-stick.

De verpleegkundige hielp me om hem op de computer aan te sluiten.

Er stond maar één videobestand op.

Ik klikte erop…………………

Lees verder op de volgende pagina.