Brooke stond op.
“Dit is niet wat je denkt.”
Ik antwoordde rustig:
“Dan kun je het toch uitleggen.”
Niemand lachte meer.
Een van de familieleden keek naar Brooke.
“Wat gebeurt hier?”
Brooke keek naar mijn man.
Hij keek naar de grond.
Dat was genoeg.
Ik haalde mijn telefoon uit mijn tas.
“Zes maanden geleden kreeg ik van Brooke een bericht dat niet voor mij bedoeld was.”
Ik liet de foto zien.
Er klonk een geschokte stilte rond de tafel.
Brooke begon te huilen.
“Ik wilde je geen pijn doen.”
“Dat is vreemd,” zei ik. “Want zes maanden geleden kon je blijkbaar wel tijd met mijn man doorbrengen…………….