Aller au contenuDe politie had Vanessa meegenomen.
Mijn man bleef nog een paar minuten op de veranda staan.
Hij keek naar mij, maar ik herkende de man tegenover me nauwelijks.
‘Ik wist niet dat mijn moeder erbij betrokken was,’ zei hij.
‘Maar je wist wel dat Vanessa iets zocht.’
Hij knikte.
‘Ja.’
‘En toch heb je haar al die jaren geholpen.’
Hij keek naar de grond.
‘Ik dacht dat het om geld ging.’
‘Dat maakt het niet beter.’
Hij zuchtte.
‘Nee.’
De volgende ochtend belde de politie me.
Ze hadden de documenten uit de verborgen ruimte onderzocht.
Er zat veel meer in de metalen box dan ik had verwacht.
Contracten.
Bankafschriften.
Kopieën van oude e-mails……………