Vijf minuten later veranderde de sfeer in het stadion.
De omroeper kwam terug op de speakers.
‘Dames en heren, voordat onze spelers het veld betreden, willen we vandaag iemand in het bijzonder bedanken.’
Het publiek begon te juichen.
Ik keek naar opa.
Hij zat stil in zijn stoel en keek naar het veld.
De omroeper vervolgde:
‘Vandaag is een bijzondere dag voor FC Westdam. Het is precies vijfenzeventig jaar geleden dat een twaalfjarige jongen voor het eerst onze club kwam bezoeken.’
Op het grote scherm verscheen een oude zwart-witfoto.
Een jongen van ongeveer twaalf jaar.
Een rood-witte sjaal om zijn nek.
Ik voelde mijn adem stoppen.
Ik keek naar opa.
Hij keek naar het scherm.
Zijn gezicht veranderde langzaam……………….