Het ging over de trouwlocatie.

Mijn naam stond erop.

“Waarom staat mijn naam hier?”

Richard ging op de stoel zitten.

“Omdat dit huis niet van Eleanor is.”

Ik fronste.

“Wat?”

“Het landgoed behoort juridisch toe aan Julian.”

Ik keek hem aan.

“Maar wat heeft dat met mijn jurk te maken?”

Richard zuchtte.

“Alles.”

Hij vertelde me dat Eleanor jarenlang probeerde te bepalen hoe haar zoon zijn leven moest leiden.

Met wie hij omging.

Waar hij werkte.

Waar hij woonde.

En uiteindelijk met wie hij zou trouwen.

Richard had dat te lang laten gebeuren.

Maar enkele maanden eerder had Julian hem verteld dat hij met mij wilde trouwen.

“Ik heb hem gevraagd of hij gelukkig was,” zei Richard.

“Hij zei ja.”

Richard keek naar de gescheurde jurk.

“Toen wist ik dat ik mijn zoon eindelijk zijn eigen leven moest laten leiden.”

Ik voelde tranen in mijn ogen.

“Maar waarom heeft Eleanor dit gedaan?”

Richard antwoordde………….

Lees verder op de volgende pagina.