Aller au contenuIk keek naar mijn schoonmoeder.
‘Je hebt gelijk over één ding.’
Ze trok haar wenkbrauw op.
‘Waarover?’
‘Ik hoef dit niet te accepteren.’
Ze lachte.
‘Wat bedoel je?’
Ik liep naar de lamp en deed hem aan.
‘Ik bedoel dat mijn huis geen plek is waar jij mijn huwelijk komt overnemen.’
Ze stond langzaam op.
‘Ik ben zijn moeder.’
‘En ik ben zijn vrouw.’
‘Dat betekent niet dat je weet wat goed voor hem is.’
‘Dat betekent ook niet dat jij het weet.’
Daniel stond eindelijk op.
‘Mam, genoeg…………