Aller au contenuDe vader van Marcus bleef een paar seconden zwijgen.
Hij keek eerst naar zijn zoon.
Toen naar Camilla.
En uiteindelijk naar mij.
Zijn gezicht was ongewoon ernstig.
“Marcus,” zei hij rustig, “je had blijkbaar besloten dat dit de manier was waarop je je familie de waarheid wilde vertellen.”
Marcus glimlachte.
“Pap, ik weet dat dit onverwacht is, maar—”
“Laat me uitpraten.”
De glimlach van Marcus verdween.
Zijn vader haalde een map uit zijn aktetas en legde die op tafel.
“Ik heb je de afgelopen maanden meerdere keren gewaarschuwd.”
Marcus keek verbaasd.
“Waar heb je het over?……………