Aller au contenuSophie verstijfde.
“Emma…”
Ik keek onmiddellijk naar mijn vrouw.
“Laat haar uitpraten.”
Emma ging verder.
“Ze doet de deur heel zachtjes open. Dan komt ze naast mijn bed staan.”
Mijn handen begonnen te trillen.
“En daarna?”
“Dan zegt ze dat ik stil moet zijn.”
Sophie schudde haar hoofd.
“Dat is niet waar.”
Maar Emma keek haar niet eens aan.
“Ze zegt dat ik papa niet wakker mag maken.”
Er viel een ijzige stilte.
Ik voelde mijn hart bonzen.
“Emma, heeft Sophie je ooit pijn gedaan?”
“Nee.”
“Heeft ze je bang gemaakt?”
Emma dacht even na.
“Niet echt………..