Voor het eerst drong er iets tot hem door.
Zijn moeder had jarenlang geholpen zonder ooit te vragen om iets terug te krijgen.
Hij had dat misschien te gemakkelijk gevonden.
— We moeten een oplossing vinden, zei hij.
Linda zuchtte.
— We kunnen toch niet zomaar alles omgooien?
Mark keek haar aan.
— Dat is precies wat mam jarenlang heeft gedaan.
Linda antwoordde niet.
Die middag kwam er een telefoontje van een onbekend nummer.
Het was tante Margriet.
— Je moeder is veilig bij mij, zei ze rustig.
Mark haalde opgelucht adem.
— Waarom heeft ze ons niets verteld?
— Omdat ze bang was dat jullie boos zouden worden.
Er viel een lange stilte.
— Is ze boos op ons?
Margriet keek vanuit haar keukenraam naar haar zus, die buiten met een penseel in haar hand stond………………