Aller au contenuOm 02:14 uur stuurde hij één e-mail naar Human Resources.
“Voer volledige interne audit uit op alle Bennett-gerelateerde werknemers. Lever rapport vóór 08:00.”
Het antwoord kwam twintig minuten later.
En het was erger dan hij had verwacht.
Valse overuren.
Verdwenen apparatuur.
Nepcontracten.
Familieleden die enorme salarissen ontvingen terwijl ze amper werkten.
Ryan sloot even zijn ogen.
Hij had jarenlang bewust weggekeken omdat Olivia telkens zei:
“Het is familie, Ryan.”
Maar familie gooide geen zestienjarig meisje in de sneeuw op kerstavond.
Om 06:30 kwam zijn juridisch directeur binnen.
“Ben je zeker?” vroeg de man voorzichtig.
Ryan knikte.
“Alle procedures volgen. Wettelijk. Professioneel. Geen uitzonderingen.”
De advocaat aarzelde.
“Dat zijn 47 ontslagen tegelijk.”
Ryan keek uit het raam naar de opkomende winterzon.
“Dan hadden ze misschien beter moeten nadenken voordat ze mijn dochter vernederden.”
Twee dagen later organiseerde Harold Bennett een grote nieuwjaarsbrunch in het hoofdkantoor van Carter Property Services.
Zoals altijd liep hij rond alsof hij eigenaar van het bedrijf was.
“Deze firma zou instorten zonder mij,” zei hij luid tegen enkele managers terwijl hij champagne dronk.
Marcus lachte……..