‘Ik zei toch dat je je er niet mee moest bemoeien.’

Ik voelde mijn woede oplopen.

‘Zes jaar lang heb je mijn dochter behandeld alsof ze niet bestond. Ik heb nooit begrepen waarom. En nu zie ik een foto van een meisje dat precies op haar lijkt.’

Diane keek naar de deur.

Toen sloot ze haar ogen.

‘Ze heet Emily.’

‘Wie is Emily?’

Ze antwoordde niet.

Ik pakte mijn jas.

‘Dan vraag ik het haar moeder.’

‘Dat kun je niet.’

‘Waarom?’

Diane keek me recht aan.

‘Omdat haar moeder mijn dochter was.’

Ik verstijfde.

‘Wat?’

Ze ging zitten.

Voor het eerst zag ik geen trotse, dominante vrouw.

Ik zag iemand die jarenlang een geheim had gedragen.

‘Emily was mijn oudste kind,’ zei ze.

‘Maar je hebt nooit over een dochter gesproken…………

Lees verder op de volgende pagina.