In de woonkamer zat Allie op de bank.

Maar ze sprong niet op toen ze me zag.

Ze keek me alleen aan.

Haar kleine gezicht was bleek.

In haar handen hield ze haar knuffelkonijn.

‘Papa?’

Ik glimlachte.

‘Ja, schatje. Papa is er.’

Ik zette het Happy Meal op tafel.

Maar Allie kwam niet naar me toe.

Mijn hart trok samen.

‘Wat is er?’

Ze keek naar haar moeder.

Mijn vrouw stond bij de keuken en verstijfde toen ze me zag.

‘Je zou pas over vier dagen terugkomen.’

‘Ik miste haar.’

‘Je had moeten wachten.’

Ik keek opnieuw naar Allie.

‘Waarom is ze zo stil?’

Mijn vrouw antwoordde niet…………..

Lees verder op de volgende pagina.