‘Waar heb je ze vandaan?’ vroeg ze.

Ik fronste.

‘Wat bedoel je?’

Ze stapte achteruit.

Damien keek van haar naar mij.

‘Waarom doe je zo?’

Evelyn pakte zijn arm.

‘We moeten gaan.’

Damien trok zijn arm los.

‘Nee.’

Voor het eerst in jaren sprak hij tegen haar zonder aarzeling.

‘Ik wil weten waarom je bang bent.’

Ze keek hem aan.

‘Damien, luister naar me.’

‘Zijn het mijn kinderen?’

De vraag hing midden in het winkelcentrum.

Evelyn verstijfde.

Ze keek naar mij.

Ik zag het moment waarop ze begreep dat ze de controle aan het verliezen was.

‘Ik wist niet dat ze nog leefde,’ fluisterde ze.

Mijn hart sloeg over…………….

Lees verder op de volgende pagina.