Toen klonk er plotseling een harde piep.

Kayla vloekte.

‘Wat is dit?’

Ik stapte uit bed en liep rustig naar de keuken.

Kayla stond voor de geopende koelkast met het bakje in haar handen.

Ze keek naar mij.

Ik keek naar haar.

‘Hongertje?’ vroeg ik.

Ze schrok.

‘Ik… ik wilde alleen maar kijken.’

‘Natuurlijk.’

Ze zette het bakje snel terug.

‘Ik dacht dat het van mij was.’

‘Dat is vreemd,’ zei ik. ‘Mijn naam staat erop.’

Ze keek naar het deksel.

Daar stond inderdaad met een zwarte stift:

NIET AANRAKEN. VAN MIJ.

Kayla rolde met haar ogen.

‘Je doet echt overdreven.’

Ik liep naar de tafel en ging zitten.

‘Weet je wat ik grappig vind?’

Ze zei niets…………….

Lees verder op de volgende pagina.