En de politie?” vroeg ik.
Richard keek me enkele seconden aan.
“Die weten ervan.”
“Dan waarom zit ik hier opgesloten?”
“Omdat we nog niet wisten wie binnen het bedrijf informatie doorspeelde.”
Een van de beveiligers kwam naar voren.
“Mevrouw Carter, blijf alstublieft bij ons.”
Ik keek naar Margaret.
Ze zat met geboeide handen op een stoel en zei geen woord.
“Zij heeft dit gedaan?”
Richard knikte.
“Ze was niet alleen receptioniste. Ze beheerde de afspraken van de directeur en had toegang tot de dossiers van sollicitanten.”
Mijn hart bonsde.
“Maar waarom ik?”
Richard keek naar me.
“Vanwege je achternaam.”
Ik begreep het niet.
“Mijn achternaam?”
“Carter……………..