Ik pakte de microfoon en keek rustig de zaal rond.
Alle zes vrouwen stonden vooraan in hun witte jurken.
Margaret glimlachte zelfverzekerd.
Ze verwachtte duidelijk dat ik zou huilen, boos zou worden of de ceremonie zou stilleggen.
Maar ik glimlachte.
“Dames en heren,” begon ik, “ik denk dat we allemaal iets bijzonders hebben meegemaakt.”
Er ging een nerveus lachje door de zaal.
Ik keek naar Margaret.
“Mijn toekomstige schoonmoeder heeft blijkbaar besloten dat wit vandaag de populairste kleur is.”
Een paar gasten lachten.
Margarets glimlach verdween.
Daniel keek me verbaasd aan.
Ik ging verder.
“En eerlijk gezegd vind ik het prachtig.”
Margaret keek me aan alsof ze niet begreep wat er gebeurde.
Toen draaide ik me naar de weddingplanner…………….